"Buradan gidilir kederin kentine
"Buradan gidilir sonsuzluğa değen acıya.
"Buradan gidilir benliğini yitirmişlere.
"Adalet yol gösterdi yüce Tanrıma
"Kutsal gücün, yüce bilgeliğin,
"ve ilk sevginin beni yaratması adına.
"Benden evvel bir hiçti yaratılmışlar
"Ben de ereceğim,
"sonsuza dek sonsuz olana.
"Buraya girenler,
"tüm umutlarını burada yitirirler."
Evet, dinlediğiniz bu etkili okumadan sonra,
günümüzde Dante'nin Ceheneminin neden
hala önemli olduğunu söyleyebilir misiniz?
Yoksa ben de mi tüm umutlarımı yitirmeliyim?
Lawrence.
Çünkü cehennemi imgeledi.
Aynen.
Çünkü cehennemi imgeledi.
Bizimle insanın varoluşla, günahlarıyla
ve kendi ölümsüzlüğüyle olan deneyiminin
ve ilişkisinin bir varyantını paylaştı.
Yani, bayanlar ve baylar, hepiniz
klasiklerde kaybolmak ve o büyük ustalardan ilham almak adına
buraya geliyorsunuz, lakin aynı zamanda
da kendi cehenneme düşüş tasvirinizi
yaratmaya başlamnak ve çabalamak adına da.
O yüzden, Dante'nin Cehennemi'nin alelade eleştirel analizleri yerine,
bana Dante'nin Cehennemine alternatif olacak
şiirsel önermeler getirmenizi
istiyorum.
Kendinizin.
Kendi güçlüklerinizin, Kendi korkularınızın, kendi günahlarınızın
her ne olursa olsunlar.
Ve şey...
Pazartesine kadar istiyorum.
İyi tatiller.
Tamamdır.
Teşekkürler.
- Keyif aldın mı? - Evet.
Gerçekten mi?
Merhaba, Susan. Teşekkürler.
Profesörler içinde en havalısı sen değil misin ya?
Tatlım, bu unvanı senden almaya asla cüret etmezdim.
Kitap yayınlayan ben değilim ama. İlla ki yardımı olmuştur.
Endişelenme, haftaya bu zamanlar hepsi unutmuş olur.
Bu gece bende rektörlüğün yemeği var.
Sadece seçkin profesörler katılabilir. Lütfen gel.
Korkarım ki bu gece olmaz. Planlarım var.
Planların?
Sanıyorum ki planların evde kalıp sınavları okumayı içermiyor?
Sayılmaz.
- İyi hafta sonları. - Sana da.
Beni bırakabilir misiniz, profesör?
Uyuyor musun?
Niçin bu kadar güzel kokuyorsun?
Sonsuza kadar burada kalmak
isterdim.
Taşınmak değil, sadece burada kalmak.
Sanırım yayıncım bundan pek de hoşnut olmazdı
Elinde başka yazarlar da var, alışacaktır.
Üniversiteyi bırakmak zorunda kalacaksın.
- Hiç fena olmazdı. - Fena olmaz mıydı?
Aynen.
Bir daha sevişemeyeceğiz.
Konu yalnızca buysa, taşınırız.
Ne zamandır beraberiz?
Bilmem, belki bir yıl kadar?
On üç ay.
On üç ay mı?
Ve bilen kimse yok.
Yani?
Beni seviyor musun, Samuel?
Nasıl bir soru bu şimdi?
- Gülme, ciddiyim ben. - Şey...
Gerçekten diyorum.
Eğer beni sevseydin, ilişkimizi herkesten saklamazdın.
Hayır.
Ama o zaman da bütün üniversite bizim dedikodumuzu yapardı.
Bunu mu istiyorsun?
Sadece, bunun bitmesini hiç istemiyorum.
Ben de istemiyorum.
O zaman bana söz ver.
Beni sonsuza dek seveceksin.
Olur.
Söyle.
Söz veriyorum.
Öyle değil, adam gibi söyle.
Söz veriyorum.
Seni sonsuza dek seveceğim.
Bye.
Merhaba.
Aç mısın?
Beni hala seviyorsun, değil mi?
Üzügünüm, şey...
Bebeğim,
kedi mamamız bitmiş, gidip almam gerek.
Ne dersin, gelirken paket yemek alayım mı?
Hayır, hayır.
Aman Tanrım ne yaptın sen?
Beatriz? Beatriz, aç gözlerini!
Dayan, dayan, dayan!
Dayan!
Ne yaptın sen? Sıçayım!
Sikeyim! Sikeyim!
Bebeğim, hadi.
Hayır!
Hadi!
Hayır!
Al bakalım.
Boş.
Biliyorum, ama referans bu, bunu anlatmaya çalışıyorum.
Kaçırmışım, madam.
Halledebilecek misin?
Evet, tabii, sonra konuşuruz.
Selam.
Seni buralarda tekrar göreceğimi sanmıyordum.
Eğer durum bu olsaydı, eminim bazı...
insanlar bundan epey memnun olurdu.
Bence bu doğru değil.
Nasılsın?
O yemek teklifi hala geçerli mi?
Elbette.
Kulağa ürkütücü geliyor.
Ne zamandır görüyorsun?
Son... üç haftadır
her gece.
Yardımı dokunabilecek birileriyle görüşüyor musun?
Başlarda, bir yas
danışmanıyla görüşüyordum ama bana göre olmadığına karar verdim.
Eminim aklına, gördüğün rüyaların
yaşananlarla bir ilgisi olabileceği
gelmiştir.
Rüyadaki kadının Beatriz ile alakası yoktu.
Hayır, söylemeye çalıştığım şu ki, beynin çektiğin
bu acıdan onu atarak kurtulmaya çalışıyor, terapi gibi.
Bununla alakası yok, tamam mı?
Bir şeyler yazdın mı?
Söyleyecek bir şeyim yok.
Rüyanı yaz.
Oldu. Korku yazarı olurum artık.
Nesi varmış? Korku yazarları seksi olur.
Yapma.
Şairler aç kalıyor bir kere, sıkıcı.
Hazır lafı açılmışken,
Bunu doğum günün için almıştım ama sonra kayboldun, yani...
geç olsun güç olmasın.
Mutlu yıllar sana.
Açsana.
İşte buna baskı derim ben.
Yok ya, alışveriş listesi falan yazarsın.
Ya da sınavları okursun.
Sen bir profesörsün, unuttun mu?
Ve iyi olanlardan birisin.
Neden tırnaklarını ısırmayı bırakmıyorsun?
Siktir git.
Beni şimdiden özledin mi?
Evde misin? Samuel?
Evet, yeni girdim.
TV'yi aç.
Yerel haber kanalını. Hızlı ol.
- Neden? - Aç sen.
- Aç hadi! - Tamam, tamam.
Gördün mü?
Sessiz sakin uyuyan Ballsbridge
- Evet. - mahallesi cinayet şoku ile sarsıldı.
İrlanda polis sözcüsü,
öldüresiye dövülmüş cesedin ikinci katta,
beyaz, eğreti bir daireyle çevrelenmiş halde bulunduğunu söyledi.
İrlanda polisi, olayın ritüel-benzeri bir cinayetin izlerini taşıdığına inanıyor.
Samuel?
- Cinayeti aydınlatabilmek adına - Samuel?
gerekli araştırmalar halen devam ediyor.
Bir kaç gün önce öldürülmüş.
Ve görünüşe göre, temizlikçi kadın
sabah geldiğinde bulmuş onu.
Tamam.
Kadın İtalyanmış şey...
ismi Lidia Garetti
ve bu rüyalarıma giren kadın.
Bu o. Eminim.
Samuel, bunun ne kadar inanılmaz olduğunun farkında mısın?
Evet.
Olacak bir şeyi, henüz olmadan rüyanda görmüşsün.
Henüz olmadan.
Buna haberci rüyalar deniyor.
Ama neden ben? Neden?
- B-Ben bu kadını tanımıyorum bile. - Bilmiyorum.
Mutlaka bir açıklaması olmalı. Çözeceğiz.
Hayır, çözemeyeceğiz.
Bu senin ezoterik maceraklarından biri değil.
Bu kadın ölü. Bu gerçek.
Ve ben bunun nasıl olduğunu gördüm.
Cidden? Ne yapacaksın?
Polise mi gi- gideceksin?
Ne söyleyeceksin? "Merhaba, komiser...
"Ballsbridge'deki İtalyan kadına ne olduğunu biliyorum.
"Orada değildim ama rüyamda gördüm."
Nasıl göründüğünün farkında mısın?
Delice.
Bekle!
Dur!
- Hayır! - Dur!
Hayır! Lütfen beni incitme!
Lütfen beni incitme.
Seni incitmeyeceğim.
Sadece bana burada ne yaptığını söyle.
Sn p-polis misin?
Hayır, hayır, ben... ben...
Bekle, kimsin sen?
Hırsızlık mı yapıyordun?
Hayır.
Hayır, ben...
TV'deki o kadına olanları g-gördüm.
Onu tanıyor muydun?
Hayır. Hayır, hayır.
O zaman neden?
Sen neden buradasın?
Madem polis değilsin, o zaman...
Biliyorum işte.
Sen de rüyanda gördün, değil mi?
Bir şeyi görmen gerek.
Takip et.
Aman Tanrım.
Farklı bir şey görüyor musun?
Ben gelir gelmez fark ettim.
Bir şeylerin eksik olduğunu.
- Orada. - Evet.
Şu raflar.
Burada bir...
- Kapı vardı. - Aynen.
Dikkat et.
Hassiktir.
Pili bitmiş.
- Bende kibrit var biraz. - Var mı?
- İşte. - Teşekkürler.
Ah, Tanrım.
Neden bir insan buraya akvaryum koyar ki?
Bilmem.
Şurada...
Şurada bir şey var.
Nedir o?
Hadi öğrenelim.
Üzerinde bir çeşit yazıt var.
"Beni saptıran yaratığı gör"
Bu... bu Dante.
Evet, doğru.
Onu kim öldürdüyse, bir şeyler arıyormuş.
Evi gördün.
Onun peşinde olabilirler.
Ama o bizim bulmamızı istedi.
O yüzden aynı rüyayı gördük.
Düşünsene.
Hassiktir.
Gidelim.
Acele et!
Hey!
Olduğunuz yerde kalın!
Durun!
Yarın 7:00'de. Bekleme listesi var.
Beyaz Halka, eskiden orada bir araya gelen,
yazınsal ve deneysel bir camiaydı.
Ve görünüşe göre, ilgilendikleri şeylerden bazıları,
ciddiye alınmayacak kadar ezoterikmiş.
Shakespeare. Muhal soneler.
Hiç kimse onları çözemedi.
Shakespeare'in kendisi bile.
Onların kendisine, karanlık bir kadın tarafından
rüyalarında dikte edilmiş olduğunu söylüyor.
Milton... uzmanlık alanım.
Floransa varoşlarında Herberia adında
bir kadınla buluşma deneyimini anlatıyor.
Söylediğine göre, Kayıp Cennet'e ilham vermiş.
Keats, Blake, referansların sonu yok.
Hepsi de ilham perileri ile bir şekilde bağlantı kurduğunu ima ediyor.
Bir numara Davet Eden.
İki numara Çağıran.
Üç numara Yalan Söyleyen.
Dört numara Cezalandıran.
Beş numara Kahin.
Altı numara Hırslandıran.
Yedi numara Saklanan.
Yedi peri.
Aynen, ilham perilerinin gizemi.
Daha fazla var mı?
Şey, senin Beyaz Halka işi biraz fazla ileri götürmüş.
Dört yıl boyunca bütün özelleşmiş
dergilerde teorilerini yayınlamışlar.
Önce akademik çevrelerde, sonra da
marjinal okült yayınlarda.
Ve hepsinde de, onlarla tanıştıklarını iddia etmişler.
O nedir?
Doğadan, bir kadının formunda alınan şiirsel ilham.
Akıl almaz kötülüğün doğaüstü varlıkları.
Ölümsüz cadılar, büyü kullanımı
aracılığıyla şiiri çağırıyor.
Peki.
Bu insanları bulabilir miyiz sence?
Bölümden Berkeley'i çağırabilirim
ama açıkçası sekreter olmaktan yorulmaya başladım..
O eve bana haber vermeden gittin.
Bir tür akvaryumun içinde bir hazine buldun ve
birden biri kızın biri ortaya çıkıp onu aldı.
Eğer ben orada olsaydım bunların hiçbiri yaşanmazdı.
Onları bulmama yardım edecek misin etmeyecek misin?
Anne!
O nedir?
Hiç. Bulduğum bir şey sadece.
Rahatsız mı oldun?
Ne?
Bilmem, tuhaf görünüyorsun.
Nasıl yani?
Hayır, bebeğim, sadece...
yorgunum, o kadar.
Bu gece çalışacak mısın?
Sadece birazcık.
Ama hemen döneceğim. Söz.
Ve biliyor musun?
Neyi?
Bu gece son gecem.
Oraya bir daha dönmüyorum.
Gerçekten mi?
Hiç!
Yedim seni, yedim!
Beş kişiler.
Lee Barlow, Matthew Osmen, Lawrence Colbert, Barry Sutton, Herbert Rauschen.
Harika. Onlara ulaşabilir miyiz?
Bekle.
Lee Barlow altı yıl önce kendini bıçaklamış.
Tam olarak 28 kez,
ailesinin önünde.
Matthew Osmen, kurban ölene kadar dokuyu
çürüten tuhaf, dejeneratif bir hastalıktan gitmiş.
Doktorlar hala anlamıyor.
Barry Sutton Portland limanında ölü bulunmuş.
Tanımlanmayan bir böcek tarafından içeriden yenmiş.
İlginç olan detay şu ki,
bıçakla vücuduna kazınan bir Baudelaire dizesi bulmuşlar.
Lawrence Colbert delirmiş.
Okul kapısından çıkıp
evlerine giden bir kaç çocuğu bıçaklamış.
Polis onu vurmuş.
Ve biliyor musun?
Onlar da ensesine dövme ile kazınmış mısralar bulmuş.
Yani, görünüşe göre hiç tanığımız kalmadı.
Buraya kadar.
Dur, dur, dur, dur. Bekler Dedin ki...
Peki ya Herbert Rauschen?
Berkeley'de onu kaydı bulunmuyor.
Hatta, ismini bile bilmiyorlar.
Sana söyleneni yap.
Rachel, bu ne hoş bir sürpriz.
Duydum ki geç kalmışsın.
Yine.
Özür dilerim. Çok iyi hissetmiyorum.
Tüh. Ne yazık.
Ben de hissetmiyorum.
Bir bakar mısın şuna.
Almam gereken şu iğrenç şeye bir bak?
Evet.
Ama ben hiç gecikmiyorum, değil mi?
Hayır.
Eğer 100 bin bulduğumda onu
bana geri vereceğini söylemiştin.
İşte bu da sonuncusu.
Peki seni buraya getirenlere ne söyleyeceğim, Rachel, ha?
Onları tanımıyorsun.
Onlar...
Kötü alamet demektir.
Bizi bırakacak mısın?
Sen? Orospular kraliçesi?
Beraber o kadar şey yaşadıktan sonra.
Sana iyi bakmıyor muyuz?
Bakıyorsunuz.
İyi muamele gösteriyoruz?
Gösteriyorsunuz.
Bir daha gecikme, Rachel.
Sakın.
Hayır, hayır, hayır, hayır.
Ve yanlışın var.
Senin borcun 150 bin.
Anlaşma bu.
Bir şey bulabildin mi?
İşte.
Hiç şaşırmadım.
Dunquin.
Burası, değil mi?
County Kerry'de bir Dunquin var.
İrlanda Üniversitesi'nin veri tabanına hala erişimin var mı?
Ölmüş, Samuel. Hepsi ölmüş.
Evet, evet, evet, ama gel kendin bak.
Hiçbir zaman ceset bulmamışlar.
Buradaki üniversiteyle bir bağlantısı var mı bakmamız lazım.
Doktoralar, konferanslar doktora dereceleri, herhangi bir şey.
Bir lokasyon bulabilir miyiz diye bakmamız...
burada yaşadığı adresi bulmamız lazım.
Beni beklesen iyi edersin.
Seni seviyorum.
Dino, gel yemek ye!
Gel ye.
Dino?
Sen nasıl girdin benim evime be?
Drenaj hattından.
İnanılmaz şeyler yapabilirim.
Ben polisi aramadan gitsen iyi olur.
Sureti istiyoruz.
Akvaryumda bulduğunu.
O bize ait.
Siz kimsiniz lan?
Onu sudan sen aldın.
Geri veren de sen olmalısın.
Kurallar bunlar.
Çık git.
Ne yaptın sen benim-
Uzun bir yas
ve acıdan sonra
mümkün olan her yere
dokunurum.
Yarın
gece yarısından önce
Joy Hill'in
25 mil kuzeyine
suretle birlikte gel.
Samuel?
- Sam? - Sıçayım.
Sam?
Samuel?
- Kapıyı aç. - Tamam, tamam.
- Bir saniye. Geliyorum! - Sam?
- Sorunun ne? - Üzgünüm, üzgünüm.
İyi misin? Yardıma ihtiyacın var mı?
Yok, hallederim ben... temizlerim.
Bir şey bulabildin mi?
Biliyor musun, haklıydın.
80'lerin ortalarında, Rauschen, Brown'daki makamını Avrupa'ya gelmek için bırakmış.
İngiliz üniversitelerine girip çıktıktan sonra,
en son burada, Cork'ta kalmış.
Cork'taki dosyadan bir adres çıktı mı?
Hayır, kampüste yaşardı dediler.
Dunquin'de, istifa etmeden
önce iptal ettirdiği bir adres var.
Bütün bunlar kulağına nasıl geliyor?
Bana saklanan biri gibi geliyor.
Korkup kaçan biri.
Adres sende mi?
- Ben kullanayım. - Hayır, hayır, hayır, hayır.
- Hayır, yalnız gidiyorum. - Ne?
- Susan... - Bu işte beraberiz sanmıştım.
Susan!
Bak şu olanlara. Sence hepsi birer tesadüf mü?
Buna yaklaşan insanlar acı çekiyor!
- Ciddiyim! Bitmiştir. - Tamam.
Şu anda beni korkutuyorsun.
Sadece dediğimi yap, tamam mı?
Günaydın.
Benim adım Samuel Salomon. Üniversitedenim.
Profesör Rauschen ile...
konuşabileceğimi umuyordum.
Profesör öldü.
Biliyorum.
Ona Beyaz Halka ile ilgili olduğunu söyle.
İçeri gel.
Benim adım Samuel Salomon.
Seninle konuşmam gerek.
Lidia hakkında.
Lidia Garetti.
Beni nasıl buldun?
Onun evinde bu
fotoğrafı buldum.
Lidia öldü.
Üç gün önce
öldürüldü.
İstediğin nedir peki?
Bildiklerini anlatmanı istiyorum.
Onun hakkında.
Beyaz Halka hakkında.
Sahte gemi enkazı.
Neyden saklanıyorsun?
Yedi tane kadın var.
Onklar hakkında konuşmaya geldin, değil mi?
Bunu bulmak için seneler harcadık.
Takıntı olmuştu.
Bu nedir?
Lidia bu anı kaydetti.
Yalnızca küçük bir... delil.
Neyin delili?
Ne olduklarının.
Bir saniye bekle.
Söylemeye çalıştığın şey...
- Lidia'nın... - Evet, Bay Salomon.
O kehanette bulunan kişiydi.
"Fazla ve çok daha fazla
"Halen sevmiyorsun beni ama
"Ve sevmeyeceksin de asla
"Bizim yolumuzda yer yok aşka
"Suç atamam sana, kısmetim olur sandım
Güçle, hatayla ve boşuna Severim seni hala
Bu saçmalık da ne?
Onların yaptığı bu işte.
İlham perileri kelimelerle oynarlar.
Dünyamıza sızabilmek için şairleri kullanırlar.
İlham.
Bu dizeler de en az diğerleri kadar güzel görünüyor, değil mi?
Ama aslında tuzak.
Bu da ne?
Zararsız görünüyor, değil mi?
Ama sevdiğim her şeyi
öldürüyor.
Arkadaşları.
Bir çocuğu.
Sonra bir çocuk daha.
Sonra bir tane daha.
Her şeyi.
Lidia senin sorunun değil.
Esas diğerleri hakkında endişelenmen gerek.
En kısa sürede onlara
istediklerini ver. Dediğimi yap.
Yapamam.
İstedikleri bende değil.
O zaman...
Kaç.
Anne, bu en büyük, en sert ve en kudretli nesne...
Eşyalarını topla.
- Gitmemiz gerek. - Nereye?
Bilmiyorum. Bakarız.
Ama neden? Burası bizim evimiz.
Hayır bebeğim, değil. Lütfen acele et.
Pardon.
Nasılsınız?
- Ben, şey... - Hey.
Kapalıyız.
Evet, merhaba, şey...
Bana yardımcı olabilir miydiniz. Bir kızı arıyorum.
Çık dışarı.
Bela aramıyorum. Sadece onu nerede bulabileceğimi...
Derdin ne?
Sorun yok, sorun yok.
- Sen kimsin amına koduğum? - Bir kıza bakmıştım yalnızca.
Sanırım burada çalışıyor.
Koyu saçlar, yeşil gözler, Doğru Avrupa aksanı.
Rachel, tabii ya.
Rachel?
Onu aramaya gelen tek kişi olduğunu mu sanıyorsun?
Hepinize o sikik akıllarınızı nasıl kaybettiriyor, anlamıyorum.
Hayır, hayır. Ben daha önce buraya gelmedim.
Bir kaç gün evvel tanıştık. Biz...
Bak, onu gerçekten bulmam lazım.
Onunla konuşmalıyım.
Lütfen, önemli.
Sen rüya gören adamsın.
Sana hiç...
Benden bahsetti mi?
Bak, o tehlikede. Sadece ona yardım etmek istiyorum.
Please.
Peki.
St. Teresa'nın Bahçesi'ndeki apartmanlardan birinde yaşıyor.
Sanırım son blokta. Bütün bildiğim bu.
Teşekkürler.
- Ne yapıyorsun? - Toplanıyorum.
Kıyafetlerini kastettim, kıyafetlerini toparla.
Ama eşyalarımı burada bırakamam, anne.
Sana başka oyuncaklar alırım, söz.
Ben başka oyuncak istemiyorum.
Bir tanesini seç. En sevdiğini, tamam?
Bu?
Olmaz, çok büyük.
Ya bu, lütfen?
Hayır, bebeğim, o daha da büyük.
Bunu al.
Hazır mısın?
Hadi.
Merhaba, Rachel.
Sana bu bok çukurunu kim aldı, unuttun mu?
Yatak odasına git. Hadi! Hadi! Git!
Ne de itaatkar, değil mi?
Sana çekmediği kesin.
Ne istiyorsun?
Pasaportunu arıyordum.
Sözümü, sözümü tutmak istedim.
Ama biliyor musun?
Bulamadım.
Lütfen bizi incitme, oğlumu incitme.
Sevgilim, beni ne sanıyorsun, ha?
Beni ne zannediyorsun?
Bu gece, dostça geldim.
Bu gece,
kulübe geliyorsun,
biraz içiyoruz, falan filan...
Her şeyi unutabiliriz.
Tamam mı?
Önce, Rachel, sen ve ben, biraz
biraz konuşacağız, tamam mı?
Ki bazı şeyleri netleştirelim.
Lütfen!
Lütfen, lütfen, yapma!
Burada işlerin nasıl yürüdüğünü anla amına koyayım.
Hey, çocuklar.
Ben bir kızz bakmıştım.
Koyu saçları var, çok da güzel.
Polis misin?
Onu tanıyor musun?
Sana söyleneni yap, Rachel.
Ben sana söylediğim her an sikişeceksin,
yoksa oğlun zarar görür.
Ve bunu istemezsin? Değil mi?!
Şimdi tanıyor musunuz?
Canımı çok sıkıyorsun, Rachel.
Ve ben sıkıntı istemiyorum. Anlıyor musun?
Anlıyor musun?
- Anl... - Gir şuraya!
Rachel?
Ben Samuel, Garetti'nin evinde tanıştığın adam.
Rachel?
Rachel, orada olduğunu biliyorum.
Anne?
Rachel, seni duydum.
Orada olduğunu biliyorum, Rachel.
Rachel?
Bizi öldürmeye çalıştı.
Ne?
Yardım et bize.
Yardım et.
Sen polis misin?
Hayır.
Bunu soran ilk kişi değilsin.
Sence polise benziyor muyum?
Pek değil.
Büyüyünce ne olmak istiyorum, biliyor musun?
Hayır, ne?
B-Bir astronot.
Ya da astronom.
Jüpiter'e sefere...
gitmek.
Oraya neden kimseyi keşif için göndermiyorlar biliyor musun?
Belki de seni göndermeyi bekliyorlardır.
Ki ilk olabilesin.
Hadi, canım.
Yatma vakti.
Uyudu mu?
Evet.
Teşekkürler.
- Dinle, o adam... - Bilmek istemiyorum.
Seni tanımıyorum, Rachel.
Ve bu sorun değil.
Sadece bunu istiyorum.
Ve onu aldım.
Ama bize yardım ettin.
Polisi arayabilirdin. Onu alıp çekip...
gidebilirdin ama sen
bizi buraya getirdin.
Sen iyi birisin.
Ben korkak biriyim.
Buyum işte.
Ve biraz da üzgün.
Bu neden bu kadar önemli?
Tek bildiğim, bunu almak için her şeyi
yapabilecek birisinin olduğu.
Lidia'yı öldürenler.
Önemi yok.
O kadın bunu bulmamızı istedi. Eminim.
Bulmamızı mı istedi, tamam. Bulduk işte.
Şimdi de gidip geri vereceğim.
Hikayenin sonu.
Sonra ne olacak?
Ben birini öldürdüm.
Peşime düşeceklerdir.
Git o zaman.
Yapamam.
Hiçbir şeyim yok. Gidecek yerim yok.
Oğlun seninle.
Hala hayatını değiştirebilirsin.
Peki ya sen?
Zamanı geldi.
Geri dönmeyeceksin.
Değil mi?
Burada kal.
Kapıyı da hiç kimseye açma.
- Alo? - Bay Salomon, ben Rauschen.
Sana söylemediğim bir şey var.
Lidia bir kaç ay evvel bana bir mektup gönderdi.
Ondan yıllardır haber almamıştım, o yüzden korktum.
Sarf ettiği sözlerde bir kötülük olduğunu düşündüm.
Profesör, beni aradığınıza minnettarım ancak...
Anlamıyorsun.
Sanırım Linda beni görmeye geleceğini biliyordu.
Sanırım mektup sanaydı.
Profesör dinle, her şey b...
Yeniden merhaba, Profesör.
Pro-
Bay Salomon.
Ne de korkunç bir gün.
Hoşgeldiniz, Bay Salomon.
Biz de sizi bekliyorduk.
Sen kimsin?
Çağıran.
Bazıları bana Herberia ama o sizce de
biraz yapmacık, değil mi?
Bana Jaqueline diyebilirsin.
Fransız ismi.
Beğendin mi?
Hayır.
Küstah bir adamsın.
Bir şaire hiç yakışıyor mu.
Şair değilim ben.
Yazmayı bırakan bir şairsin.
Ne yazık.
Keşke neler kaçırdığını bilseydin.
Cavafy'nin içi iltihap dolu siğiller
ve yüksek ateş çıkarabilen
bir mısrası var.
Ve çok kısa bir Neruda parçası bile, nükleer bir bomba gibi patlayabilir.
Bam!
Şiir inanılmaz işler çıkarabilir.
Buraya senin ucuz numaraların için gelmedim.
Elbette.
Halletmemiz gereken meseleler var, değil mi?
Önce, bana söz vermek zorundasın.
Bize zarar vermeyeceksin.
Kendi şartların mı var bir de?
Viskiyi kesmelisin, Bay Salomon.
Ne kız, ne çocuk. Hiç kimse.
Eğer sana istediğini verirsem,
bizi sonsuza kadar
unutacaksın.
Onu görmek istiyorum.
Söz ver... ve sana vereyim.
Söz veriyorum.
Bu gerçek suret değil.
Yalnızca bir kabuk.
Buraya bizi kandırmaya gelmiş olmayasınız, Bay Solomon?
Birisi kandırmış. Belli ki.
Sizin kız çok da güvenilir birisi değilmiş anlaşılan.
Bize sureti getirin, Bay Salomon.
Ama sakın ha merhamet beklemeyin.
Samuel?
Rachel, kapıyı aç.
Kim o?
Kim olduğumu biliyorsun.
Lütfen aç kapıyı, beni burada görmemeleri gerek.
Lidia.
Hatırlamaya başladın.
Hayır, ama...
Ama bu imkansız. Öldüğünü gördüm.
Buna inanmaları gerekti.
Neden?
Henüz hatırlamıyorsun, ama hatırlayacaksın.
Bebeğim mi?
Hayır. Hayır.
Hayır, bebeğin yüzünden değildi.
Bu bir bahane. Senin yüzündendi.
Sen-Sen farklısın.
Hep öyle oldun. Bazı şeyleri hissedebilirsin.
Onların hissedemeyeceği şeyleri.
Seni o yüzden kıskanıyorlar.
Ya sen?
Ben senin tarafındayım.
Planımız var.
O yüzden buradayım.
Hatırlamak istiyor musun?
O eşsiz adam yolumuza çıktığı için çok şanslıyız.
Samuel.
Jaqueline'nin kafası karışık.
Onun bunlarla ne ilgisi olduğunu anlamıyor.
Onu sen çağırdın.
Rüyalar aracılığıyla, beni çağırdığın... gibi.
Evet. Doğru.
Benim unutkanlığım.
Sen kimsin?
İşte elime geçtin.
Beni hatırlamıyor musun?
Yalan söyleyen.
Anlayabildiğine göre, demek ki paslanmışım.
Ne istiyorsun?
Ne istediğimi çok iyi biliyorsun.
Alamazsın onu.
Onu benden alamazsın. Kuralları hatırlıyorum.
Tabii ya. Kurallar.
Uymadığın kurallar.
Ama buraya onun için gelmedim.
Anne?
Yatağa dön, canım.
Altı. Altıncı nerede?
Cezalandıran.
Uzun zamandır seni bekliyordum.
Sırlar tutulmak için vardır, Profesör.
Bunu şimdiye kadar öğrenmeniz gerekirdi.
Kendinizi yormayın.
Bu Yates.
Kıpırdamanıza izin vermeycek.
Korkmayın.
Çok kısa sürecek.
Sizi saatlerce hayatta tutmaya yetecek.
Hiçbir şeyi kaçırmanızı istemedik.
Nasıl yani?
Altı.
Ne yaptın sen?
Ne halt ettin?
Oğlumu aldılar.
Ne?
Sadece o şeyi istemiştim.
- Neden bana vermedin? - Veremedim.
Hatırladım.
Ne diyorsun? Neyi hatırladın?
Ne olduğumu.
Benim suretim.
Her perinin bir tane var.
Bizim gücümüz.
Hafızamız. Bu sonsuzluk.
Bunlar olmadan, yalnızca birer et parçasıyız.
Onları gördüm ben.
Sen onlar gibi değilsin.
Benden o yüzden nefret ediyorlar.
Sahip olamayacakları için, insana dair
her şeyden enfret ediyorlar.
Ama ben sevebiliyorum.
Asırlardır beni aforoz etmek için bahane arıyorlardı-
ne olursa.
Ve sonra oldu da.
Kurallar var. Yüzlerce kural.
Bir peri çocuk taşıyamaz. Yasak.
Bu onlara bir neden verdi.
Onu yok edip benim herhangi bir
insan gibi ölmeme izin verebilirlerdi, ama hayır,
Daha fazlasını istediler.
Onu gömdüler ve hükümsüz kıldılar.
Güçlerimi kaybettim. Her şeyi unuttum.
Ve beni o adama sattılar.
Ama sonsuzluğum baki kaldı.
Ki cezam hiç bitmesin.
Sonra Lidia onu geri aldı.
O da farklıydı, kendince.
Bana hep yardım etmek istedi.
Bir şekilde öğrenmiş olmalılar, onu o yüzden öldürdüler.
Olamaz.
Mümkün.
Ritüelle.
Beyaz Halka.
Lidia geleceği görebiliyordu.
Baştan beri yönlendiriyordu bizi.
Ama neden ben?
Belki yardıma ihtiyacım olduğunu düşünmüştür.
Beni hiç seçmemeliydi.
Ben seni seçerdim.
"Ne istemek
"Ne aciziyet
"Hala bizi
"Yıkmak için
komplo kurar"
Nesin sen?
Hırlandıran.
Onlara ver onu.
Hayır.
Onlar kazandı.
Sana yine aynı şeyi yapacaklar.
Ve beni öldürecekler, eminim.
Suret bizde olduğu sürece, beni hayatta tutarlar.
Ben aldım, ben götürmek zorundayım.
Kurallar bunlar.
Bizi koruyan tek şey bu.
Ne?
Yedi numara.
Saklanan.
Onu biz bile görmedik.
En acımasız, en tehlikeli olan.
Ama aynı zamanda da en zayıf.
O ölürse, hepimiz ölürüz.
O yüzden.
Nerede?
Yuvada.
Ne olduğunu kimse bilmiyor.
Bekle.
Lidia.
Belki o biliyordu.
Hayır, bize yardım etmek isteseydi, bir şekilde söylerdi.
Belki de söylemiştir.
Mantıklı.
Lidia diğerlerinin onu izlediğini biliyordu.
O yüzden bu kadar şifreli hareket ediyordu.
O yüzden o mektubu Rauschen'a gönderdi.
Ve fotoğrafı çerçeveye sakladı.
Seni ona yönlendireceğini biliyordu.
Burada kalmalısın.
Profesör?
Merhaba?
Profesör?
Profesör?, siz misiniz?
Profesör?, mektup.
Nerede?
Profesör?
Şimdi, dinle, dinle beni...
"Kalbim acır,
"ve mıymıntı bir uyuşukluk sızlar"
Sence mektubu biliyorlar mıydı?
Hayır, o zaman alırlardı.
Anahtar?
"Hepsi göç etti ışığın diyarına
"Ve işte ben yalnızlık içerisinde salınıyorum burada
"Onların hafızaları soluk ve aydınlık,
"Ve benim hüzünlü düşüncelerim ise apaçık."
Ve benim hüzünlü düşüncelerim ise apaçık.
Bu Milton'dan. Eminim.
- Bir anlamı olmalı. - Bilmiyorum.
Ama bilebilecek birini tanıyorum.
Kapı açık.
Siktir.
Susan?
Aman Tanrım!
Susan, yapma!
Siktir.
Ne halt yaptılar sana böyle?
Ne zaman yaptılar bunu?
Aman Tanrım! Ne yapıyorsun?
Kahretsin! Dur!
Yapma!
Dur!
Bunun anlamı ne?
Kendi kendini yiyecek.
Durdurmanın bir yolu olmalı!
Yapabileceğimiz bir şey yok.
Hemşiri durdurmuştun, belki yapabilirsin.
Hemşiri durdurmadım. Öldürdüm.
Şimdi de yapmamı ister misin?
Belki kesip atabiliriz!
- Ne? - Git bıçak getir!
İşe yarayacağını sanmıyorum.
Mutfak aşağıda koridorun sonunda.
Ne bulursan getir.
Hayır!
Susan, lütfen, yapma! Yapma!
Rachel! Acele et, lütfen!
Rachel!
Yapamam.
Onu sırt üstü yatırmama yardım et.
Ellerini tut, dokunmasına izin verme.
Ellerini al, tut.
Emin misin?
Hayır!
Onu bağlamamız gerekecek.
Kendini incitmesin. Onu bağlayacak bir şey...
Bağlayacak bir şey bul.
Seni incitmeyeceğim,
ama kendine bunu yapmana izin veremem, tamam mı?
Çok üzgünüm...
Aldım, aldım!
Tamam.
- Döndür. - Elini bana ver.
Tamam, iyi.
Aldım, aldım.
Şimdi seni yatağa yatıracağız, orada iyi olacaksın.
Tamam, tamam...
İşte.
Oldu.
Tamam.
Nefes almaya çalış.
Nefes al...
Nefes al.
Ambülans çağırmamız gerek.
Onlar hastaneye götürür onu. O şeyi çıkartırlar.
Yapmazlar. Ne olduğunu bilmiyorlar.
Özgür kalır kalmaz, yine aynı şeyi yapacak
ve durmayacak. Üzgünüm.
Ya onu güvende tutarlarsa?
Ona yatıştırıcı falan verirlerse?
Bize hala yardım edebilir.
Ona dizeleri göstermelisin.
Oğlum ellerinde.
Neler yapabileceklerini bilmiyorsun. Lütfen.
Ambülans çağır.
Susan...
Bunu sormak zorunda olduğum için üzgünüm, ama yardımın gerek.
Bunun ne anlama geldiğini söylemelisin.
"Hepsi göç etti ışığın diyarına
"Ve işte ben yalnızlık içerisinde salınıyorum burada
"Onların hafızaları soluk ve aydınlık,
"Ve benim hüzünlü düşüncelerim ise apaçık."
Milton'a ait, değil mi?
- Uzman sensin, söyle bana... - Hayır.
Hayır.
Milton değil.
Ne?
Vaughan.
İnsanlar hep karıştırıyor...
Susan, şiirin anlamı ne?
- Ne anlama geli...? - Bırak gideyim.
- Susan, lütfen.
- Üzgünüm. - Bırak gideyim.
- Üzgünüm.
Şiir ne anlama geliyor?
Örtünün arkasında.
Susan?
Birazdan burada olurlar Sana ne söyledi?
Hiçbir şey.
Örtünün arkasında, şiirin başlığı mı bu?
Neden adresi yazmadı ki?
Bize söylemek isteseydi.
Bekle, örtünün arkasında.
Söylemiş.
Bortrane Akıl Hastanesi.
Oda 1007.
Yer burası.
Kalıcı mürekkep.
Lidia altı ay önce mektubu oradan göndermiş.
Ama yıllardır kapalıymış.
Gitmemiz lazım. Şimdi.
Hayır, hayır, hayır. Ambülansı beklememiz gerek.
Susan'ı böyle bırakamayız.
O benim arkadaşım.
Dışarıda bekleyeyim o zaman.
Ambülans yolda.
Her an burada olabilirler.
Beni duyuyor musun, Susan?
Her şey eskisi gibi olacak.
Söz.
Üniversiteye geleceğim, tıpkı istediğin gibi.
Sanırım ona yardım edebilirim.
Hatırlıyorum.
Nasıl?
Emin değilim ama deneyebilirim.
Beni onunla yalnız bırak.
Olur.
Susan!
Elimdesin.
Ben olsam oraya gitmezdim Bay Solomon.
Hoşuna gitmeyecek.
Hayır!
Onları mahvetmek istiyorum.
O sikiklerin ölmesini istiyorum.
Yuva.
O her ne ise, burada olmalı.
Orada saklanıyor.
Hazır olmamız gerek.
O ölünce ne olacak peki?
Hepsi ölecek.
Peki sen?
Oğlum yaşayacak.
Acele etmeliyiz.
Bizi bulmaları uzun sürmez.
Oda 1007.
1000.
1006.
- Yedi. - Yedi.
Geride dur.
Burada hiçbir şey yok.
Olmalı.
Mesaj gayet net.
- Ya yanılıyorsan? - Hayır.
Hayır, hayır, hayır, hayır.
Sonsuza.
Dek.
Seveceğine.
Söz ver.
Sonsuza dek seveceğine söz ver.
Sorun ne?
O da ne?
Sensin.
O da ne?
Yuva.
It's you.
Sensin?
O...
Senin içinde.
Lidia biliyordu.
Eksik olan parça sendin.
Şimdi bütün taşlar yerine oturuyor.
Hayır.
- Samuel. - Hayır.
Samuel?
Kabul et, Samuel. Söyle bana.
Onunla nasıl tanıştığını düşün.
Karşına nasıl çıktığını. Hepsi planın bir parçası.
Dur!
Seni kendine aşık etti, değil mi?
Ve sonra da gitti.
Neden?
Çünkü onu asla unutamayacağını... biliyordu..
Mükemmel bir saklanma yeriydin.
Hayır!
O senin içinde, Samuel.
Kalbinde.
Onu kalbimden söküp atmak istiyorum!
Nasıl yapılacağını biliyorum.
Ama bana nasıl olduğunu anlatmalısın.
İyi seçmişsin, Rachel.
En hüzünlü son için, en hüzünlü sahne.
Burası neresi?
Burada.
Burada gerçekleşmek zorunda.
O nedir?
Lidia.
Ne arıyorsun?
Mükemmel.
Ne yapıyorsun?
Yardım et.
Bunu sök.
Beyaz Halka.
Hadi.
Sana ihtiyacım olacak.
Beni takip et.
Ne yapmamı istiyorsun?
Onu kandıracağız. Onu dışarı çıkarmamız lazım.
Evet.
Montunu çıkart.
Eğer yuva tehlikede olursa... Eğer vücudun zarar görürse...
dışarı çıkmak zorunda kalır.
Kolunu uzat.
Çabuk olmalıyız.
Dışarı çıktığında, tehlikede olduğunu hissedip
saldırganlaşacak.
Onu çembere koymamız gerek.
Bu onu hareketsiz kılar.
Ve o an, doğru an olacak.
Samuel,
onu öldürmek zorundasın.
Başka bir yolu yok.
Ah, sikeyim.
Ölmeni istemiyorum.
Söz ver.
Oğluma iyi bakacaksın.
Daima.
Onu seveceğine söz ver.
Lütfen.
Kaçıyor.
Geliyor.
Samuel.
Dayanmak zorundasın.
Lütfen.
Lütfen, lütfen, lütfen. Dayan, lütfen.
Aklım yok,
Sözüm yok,
Gözyaşım yok,
Gözyaşı yok.
Çocuğu getir.
Samuel?
Onu dinleme.
Öldür onu.
Sana yalan söylüyor, Samuel.
Bizim ne olduğumuz hakkında bir fikri yok.
Dinleme onu. Öldür.
Bana bak, Samuel.
Benim, Samuel. Hatırlamıyor musun?
Öldür onu.
Hayır, yapma, hayır!
Öldür onu.
Hayır, onu dinleme, lütfen.
Yap şunu!
Aşkım.
Sen Beatriz değilsin.
- Hayır, öyle söyleme. - Sen Beatriz değilsin.
O canlıydı.
Ah canım, o kadar basit değil.
Ben aynı anda pek çok şeyim.
Hayır.
Hayır, hayır, hayır, hayır, hayır. Sana yalan söylüyor.
Öldür onu.
Bana bak.
Herhangi bir kişiyi seçebilirdim.
Yalan söylüyor.
Ama seni seçtim.
Neden biliyor musun?
Yap. Yap hadi. Öldür onu.
Çünkü seni sevdim.
Hayır, hayır, hayır, hayır.
- Biliyorsun. - Hayır. Hayır.
Yalan söylüyor. Bana bak.
Söz versin.
Hatırlıyor musun, bana söz verdin?
Beni sonsuza dek seveceksin.
Ne?
- Ne? - Öldür onu.
Öldür onu!
İtiraf etmeliyim.
Bu kadar ileri gidebileceğini düşünmemiştim, Rachel.
Anne?
Ah, bebeğim...
Lütfen.
Bırak gitsin.
Hayır, Rachel.
Kurallar farklı.
Onu bırakırsan
oğlun biraz daha yaşayabilir.
Suret için buradayız, hatırladın mı?
Size asla vermeyecek.
ÇÖok bir seçeneği olduğunu sanmıyorum.
Bu hikayenin sonu çoktan belli.
Bize sureti ver
ve sayfayı çevirelim.
Anne!
Yazgını kabul et, Rachel.
Senin için harika planlarım var.
Samuel, yapma.
Gördün mü?
Yapamazsın.
Bu vasat dünyada oğlunu
yalnız
bırakmak zorunda değilsin.
Hikaye için iyi bir son olmazdı, değil mi?
Daha iyisini... düşünemezdim.
Öldür onu.
Şimdi.
Ve hikaye böyle bitiyor.
En hüzünlü olanı.
Ve tıpkı bütün hikayeler gibi,
bir gün,
unutulmuş olacak.
Yalnızca bir parça kağıt üzerinde,
bir parça mürekkebin bıraktığı
izler kalacak geriye.
Ama gerçek olduğunu biiyorum.
Onun gerçek olduğunu biliyorum.
Sam?
Ve biliyorum ki bir gün,
onu geri getirmenin
bir yolunu bulacağız.
Şiir
harika şeyler yapabilir.
çeviri: miskinkedi twitter: sizoidkedi instagram: bengicelebi